Woonstaat

‘Klantcontact is het mooiste wat er is’

(Iedere maand schrijft Alex de Jong van Attest Communicatie voor de rubriek Zakenvrouw in Beeld voor Weekblad De Brug een artikel. Dit keer is Paulien Diender van Woonstaat aan de beurt:)

Ze is erg honkvast en verhuist zelf vrijwel nooit. Tenslotte is ze erg tevreden met waar ze woont. Dat lijkt vreemd als je bedenkt dat ze door de jaren heen als makelaar en taxateur vele duizenden huizen van binnen heeft gezien. ‘Je zou verwachten dat er dan ook wel eens iets voorbij komt waarvan ik zou denken ‘daar wil ik wel graag wonen’,’ zegt ze met een lach. Maar Paulien Diender, sinds 2007 de drijvende kracht achter Woonstaat, is met geen tien paarden uit haar woning aan de Kreeft 48 in IJsselmuiden te krijgen. Vanuit kantoor aan huis runt ze haar ‘eenvrouwsbedrijf’ en zegt overtuigd: ‘Ik zou echt nooit meer anders willen!’

Heel eerlijk: ze had in 2007 nauwelijks een ‘echt plan’ toen ze haar makelaarskantoor begon. ‘Ik had bijna tien jaar als adviseur bij een bank gewerkt en besloot daarna het roer om te gooien en de opleiding voor makelaar/taxateur te gaan volgen. Ik kon bij een makelaarskantoor in Oldebroek aan de slag en kon daar direct het geleerde in de praktijk brengen. Na het afronden van de studie dacht ik destijds ‘dat kan ik ook wel zelf vanuit huis doen’. wat begon met twee taxaties per week werd al snel een volwaardig makelaarskantoor dat zowel taxaties als de aankoop- en verkoopbegeleiding verzorgt.

Vernieuwend
Al snel was Woonstaat een feit. Een eigen makelaarskantoor, maar toch beduidend anders dan de toen nog heersende makelaardij. Als nieuwbakken kantoor wilde ze zich graag onderscheiden. ‘Het was destijds heel gebruikelijk dat makelaars courtage van soms vele duizenden euro’s opstreken voor het verkopen van een woning waarvoor ze nauwelijks een inspanning hadden verricht’, vertelt ze. ‘Dat moest en kon anders.’ Dus besloot ze haar dienstverlening in pakketten aan te bieden, met de mogelijkheid om sommige onderdelen zelf te doen. ‘Zowel voor de aankoop, verkoop of taxatie van een woning hanteer ik vaste tarieven. Je weet dus van tevoren precies hoeveel je voor wat betaalt.’ De laatste jaren ziet ze dat steeds meer collega’s in de markt haar voorbeeld volgen. Logisch, vindt ze. ‘Waarom zou je voor een woning van drie ton meer courtage moeten betalen dan voor een woning van twee ton? Tenslotte blijven de werkzaamheden hetzelfde.’ Maar er is meer! ‘Wat nu als je een uitgebreid pakket hebt besteld en je je woning eigenlijk veel sneller dan verwacht weet te verkopen? Dan betaal je alleen voor datgene wat ik vanuit het pakket al ben opgestart.’ Paulien, nuchter: ‘Ik kan het voor mezelf niet verantwoorden als ik een hoge nota zou sturen voor iets wat ik niet heb gedaan.’

Haar manier van zakendoen heeft haar geen windeieren gelegd. Ze had als makelaarskantoor gemakkelijk groter kunnen groeien, maar ze kiest er bewust voor om ‘klein’ te blijven. ‘Met personeel erbij word je zelf steeds meer een manager en ben je steeds meer bezig met het aansturen van je onderneming en het personeel. Dat wil ik niet. Juist het klantcontact is het mooiste wat er is. Dat wil ik nooit kwijtraken!’